Goldena’s Weblog

អត្ថបទ ពី ខែ ធ្នូ 2007

បណ្ដាំផ្សោត

ខែ ធ្នូ 28, 2007 · 5 វិចារ

ជួយ​ពួក​យើង​ផង !
dolphin1.jpg
ចង់​ថត​ខ្ញុំ​មែន​ទេ?
irrawaddy-river-dolphin_9.jpg
នេះ​ជា​ភាព​អស្ចារ្យ​របស់​ខ្ញុំ !!!
project_getimage.jpg
ធម្មជាតិ​បាន​ផ្ដល់​អាទិភាព​ឲ្យ​មនុស្ស​រស់នៅ​បាន​យ៉ាង​ងាយស្រួល , ចុះ​មនុស្ស​វិញ​
បាន​តប​ស្នង​ដល់​ធម្មជាតិ​នូវ​អំពើ​ល្អ​អ្វី​ខ្លះ ?

           ខ្ញុំ​ឈ្មោះ​ផ្សោត ។ ខ្ញុំ​រស់​នៅ​ក្នុង​ទឹក​ទន្លេ​មេគង្គ តែ​ខ្ញុំ​មិនមែន​ជា​ត្រី​ទេ ។ ខ្ញុំ​ពពោះ​៩​ខែ បង្កើត​កូន​ម្ដង​មួយ​ ពេល​ខ្លះ​កូន​ភ្លោះ និង​បំបៅ​ដោះ​កូន​ដូច​មនុស្ស​ដែរ ។ គេ​ថា​ខ្ញុំ​ជា​ថនិកសត្វ ។ ពេល​ពេញ​វ័យ ពួក​យើង​អាច​មាន​ទម្ងន់​រហូត​ដល់​២០០​គក និង​មាន​បណ្ដោយ​ខ្លួន​រហូត​ដល់​២,៨​ម ។ ភូមិ​របស់​យើង គឺ​នៅ​ក្នុង​ទន្លេ​មេគង្គ​ក្នុង​ខេត្ត​ស្ទឹងត្រែង និង​ក្រចេះ ។ មុន​ឆ្នាំ​១៩៧៥ យើង​មាន​គ្នា​រហូត​ដល់​រាប់​ពាន់​ក្បាល​ហើយ​យើង​ធ្លាប់​ហែល​ចុះ​ទៅ​លាង​ដល់​ខេត្ត​កំពង់​ចាម​និង​កណ្ដាល​ទៀត​ផង ។ តែ​មនុស្ស​ចេះ​តែ​ដេញ​សម្លាប់​យើង​ ហើយ​បច្ចុប្បន្ន​យើង​មាន​គ្នា​ប្រហែល​តែ​៧០​ ទៅ ១០០ ក្បាល​ប៉ុណ្ណោះ ។ សូម​ជួយ​យើង​ការពារ​យើង​ឲ្យ​បាន​រស់​និង​បង្កើត​កូន​ត​ចៅ​ត​ពូជ​ត​ពង្ស​ផង ! ខ្ញុំ​សន្យា​នឹង​បង្ហាញ​ខ្លួន​រាល់​ល្ងាច​ឲ្យ​អ្នក​ទាំង​អស់​គ្នា​ទស្សនា​កម្សាន្ត !

ចំណាត់ក្រុម ៖ Uncategorized
បានដាក់ប្លាក ៖ ,

Unforgettabe X’mas !

ខែ ធ្នូ 26, 2007 · 14 វិចារ

                                               បំភ្លេច​មិន​បាន​ទេ ចំពោះ​ថ្ងៃ​ដ៏​វិសេស​នេះ !
           រឿង​ល្អ​ទី​មួយ​នោះ​គឺ​ខ្ញុំ​បាន​ជា​នា​គ្នា​ជា​មួយ​មិត្ត​របស់​ខ្ញុំ​វិញ​ ពួក​យើង​មិន​និយាយ​រក​គ្នា​១៤​ថ្ងៃ​គត់ ។ វា​បាន​ក្លាយ​ជា​ពេល​វេលា​ដ៏​សែន​យូរ​ចំពោះ​ខ្ញុំ​ ព្រោះ​កាល​ពី​មុន​ យ៉ាង​ច្រើន​បី​ថ្ងៃ​ ពួក​យើង​និយាយ​រក​គ្នា​វិញ​ហើយ តែ​ឥលូវ​បំភ្លេច​វា​ចុះ​ រឿង​រ៉ាវ​អាក្រក់​បាន​កន្លង​ផុត​ទៅ​ហើយ​ បន្ទាប់​ពី​បាន​អាន​អត្ថបទ​របស់​បង​ភី និង​ បង​អាចម៍​ផ្កាយ រួច​មក ។ រឿង​ល្អ​ទី​ពីរ​ គឺ​ពួក​យើង​បាន​រៀប​ចំ​ពិធី​ជប់​លៀង​ដ៏​ប្រថុច​ញ៉ុច​មួយ​នៅ​ឯ​ថ្នាក់​រៀន​ ជា​ការ​ញ៉ាំ​អាហារ​ជុំ​គ្នា​ពោរពេញ​ទៅ​ដោយ​ភាព​សប្បាយ​រីករាយ​ ជា​បរិយាកាស​ដ៏​ល្អ​មួយ​ចំពោះ​មិត្តភាព​របស់​ពួក​យើង​ ដែល​ពី​មុន​គឺ​ពុំ​សូវ​មាន​ភាព​ស្និទ្ធស្នាល​នឹង​គ្នា​សោះ​ ជា​ពិសេស​គឺ​សិស្ស​ប្រុស​និង​សិស្ស​ស្រី​នេះ​ឯង ។ ពេល​នេះ​ពួក​យើង​បាន​ចុះ​សំរុង​គ្នា​ល្អ​ណាស់​ ញ៉ាំ​បណ្ដើរ​ ចំអន់​បង្អាប់​គ្នា​បណ្ដើរ​ ដែល​ទាំង​អស់​នេះ​វា​ក្លាយ​ជា​ទម្លាប់​របស់​ពួក​យើង​ទៅ​ហើយ លោក​គ្រូ​ៗ​ដែល​ចូលរួម​ក៏​គ្រវី​ក្បាល​ហួស​ចិត្ត​ដែរ ។ បន្ទាប់​ពី​ញ៉ាំ​រួច​ក៏​មាន​ល្បែង​កម្សាន្ត​ជា​បន្តបន្ទាប់​ដែល​អ្វី​ទាំង​អស់​នោះ​វា​បាន​ក្លាយ​ជា​ការ​ចងចាំ​មួយ​ដ៏​ល្អ​សម្រាប់​ខ្ញុំ​និង​មិត្ត​រួម​ថ្នាក់ ។ តែ​វា​ក៏​ជា​រឿង​ដែល​គួរ​ឲ្យ​សោកស្ដាយ​ណាស់​ដែរ​ ដែល​ស្វា​ភ្លោះ​ទាំង​ពីរ​គឺ​ រ៉េនណា និង​ រជ្ជនី ពុំ​បាន​ចូលរួម ។
snv30918.jpg
នេះ​ជា​អំណោយ​ដែល​ពួក​ម៉ាក​យិនស៊ិន​របស់​រចនា​ជូន​ឲ្យ,,,គួរ​ឲ្យ​ស្រលាញ់​ទេ ?
snv30920.jpg
កាត​ជូន​ពរ​ឆ្នាំ​នេះ​ម៉ូត​ប្លែក​ៗ​គួរ​ឲ្យ​ស្រលាញ់​ដល់​ហើយ !
snv30922.jpg
បន្តោង​នេះ​គឺ​បង​ជីដូន​មួយ​ជូន​រចនា,,,ធ្លាប់​ឃើញ​វា​នៅ​ឯណា​ទេ ? សាក​ទាយ​ទៅ​មើល !
snv30895.jpg

ល្បែង​មួយ​នេះ​ មិន​ងាយ​រក​ឃើញ​អ្នក​ឈ្នះ​នោះ​ទេ ! លេង​បី​ម៉ោង​ទៅ​ហើយ​ សេះ​នៅ​តែ​ចេញ​មិន​ផុត​ពី​រោង​ទៀត!យ៉ាប់​មែន​ !
snv30848.jpg
លោកគ្រូ​ៗ​ខ្ញុំ ញញឹម​ខ្ជិប​តែ​ម្ដង !
snv30827.jpg
ម្ហូប​អាហារ​គឺ​មាន​តែ​បែប​នេះ​ឯង ព្រោះ​ជា​កម្មវិធី​ប្រថុចញ៉ុច !

ចំណាត់ក្រុម ៖ Uncategorized

រីករាយរដូវកាលបុណ្យព្រិល

ខែ ធ្នូ 23, 2007 · 6 វិចារ

xmas.gif
It’ s a pleasure to wish you
12 months of Happiness,
52 weeks of fun,
365 days of Success,
8760 hours of Good Health,
525600 minutes of Good Luck,
31536000 seconds of Enjoy !!!
May All Your Dreams Come True,
Thanks To Let Me Be Your Friend ! :P  

ចំណាត់ក្រុម ៖ Uncategorized

ជួយផង ! មេរោគទន្រ្ទានកុំព្យូទ័រខ្ញុំហើយ !

ខែ ធ្នូ 23, 2007 · 12 វិចារ

 ថ្មីៗនេះមាន​មេរោគ​មួយ​ចំនួន​បាន​ឆាឆៅ​កុំព្យូទ័រ​របស់​ខ្ញុំ​ មាន​ដូចជា ៖
convert mp3 to amr full version.exe
svchost.exe
adobe audition version 11.5.exe
mobile mb version 5.8.11.support all phone.exe
sound forge version 16.8.2.exe
001.jpg

វាមិន​ត្រឹម​តែ​ធ្វើ​ឲ្យ​កុំ​ព្យូទ័រ​របស់​ខ្ញុំ​មាន​ដំណើរការ​យឺតយ៉ាវ​នោះ​ទេ ថែម​​ទាំង​បាន​ស៊ី​កម្មវិធី​កំចាត់​មេរោគ​របស់​ខ្ញុំ​គឺ Symantec ទៀត​ផង ។ តែ​អ្វី​ដែល​រឹត​តែ​ចំលែក​ ហើយ​ខ្ញុំ​មិន​ដែល​ជួប​ប្រទះ​នោះ​គឺ មេរោគ​នោះ​បាន​បំលែង​ រាល់​ Bitrate​ របស់​ mp3 របស់​ខ្ញុំ​ទៅ​ជា ០ byte គឺ​ស្ដាប់​លែង​កើត​តែ​ម្ដង ! មាន​អ្នក​ណា​អាច​ជួយ​ខ្ញុំ​បាន​ទេ​នា​ពេល​នេះ?

ចំណាត់ក្រុម ៖ Uncategorized

ធ្លាប់ភ្លក្សវាទេ ?

ខែ ធ្នូ 16, 2007 · 16 វិចារ

        tao-hu.jpg   

 ឈ្មោះ​របស់​វា​គឺ​ តៅហ៊ូ​មាស​ស្អុយ ។ មាន​លក់​នៅ​ហាង​តែ​គុជ​មួយ​ជិត​កែង​ភ្លើង​ស្តុប​ទួល​ទំពូង គឺ​នៅ​ក្បែរ​ភោជនីយដ្ឋាន​ ទន្លេ​បាសាក់ អតីត ចៅផាយ៉ា ។ ពេល​ខ្ញុំ​ជិះ​កាត់​ហាង​នោះ​ ឃើញ​ផ្លាក​គេ​សរសេរ​ថា តៅហ៊ូ​មាស​ស្អុយ កាន់​តែ​ស្អុយ​ កាន់​តែ​ឆ្ងាញ់ សំបក​ខាង​ក្រៅ​ស្រួយ​ ខាងក្នុង​ទន់ ។ អេ៎ ! ម្យ៉ាង​ដែរ​ ! ជីវិត​ត្រូវ​តែ​ស្គាល់​ឲ្យ​បាន​គ្រប់​រសជាតិ​បែប​នេះ​ហើ្យ ស្អុយ​ក៏​ស្អុយ​ចុះ​ ឲ្យ​តែ​ឆ្ងាញ់ ម្យ៉ាង​រូបមន្ត​ក្នុង​ការ​ធ្វើ​តៅហ៊ូ​ស្អុយ​នេះ គឺ​បាន​មក​ពី​លោក​គ្រូ​ចុងភៅ​ជនជាតិ​តៃ​វ៉ាន់​សុទ្ធ​តែ​ម្ដង >>> អ្នក​ទាំង​អស់​គ្នា​មាន​ដឹង​ទេ ? រសជាតិ​របស់​វា​ឆ្ងាញ់​ម្យ៉ាង​ពី​តៅហ៊ូ​ធម្មតា​របស់​យើង តែ​អ្វី​ដែល​មិន​អាច​បំភ្លេច​បាន​នោះ​គឺ​ ក្លិន​តៅហ៊ូ​ចងចាំ​មួយ​ជីវិត​ឯណោះ ! ខ្ញុំ​ញ៉ាំ​បាន​តែ​មួយ​ដុំ​គត់​ ហើ្យ​ពេល​ញ៉ាំ​នោះ​គឺ​ត្រូវ​បិទ​ច្រមុះ​ទៀត​ផង​ទើប​អាច​លេប​ចូល . . . ហ៊ឺ​ ! ពិបាក​បរិយាយ​ណាស់ ទាល់​តែ​សាក​ភ្លក្ស​ខ្លួន​ឯង​ហើ្យ​ទើប​ដឹង​ច្បាស់​ ! 

ចំណាត់ក្រុម ៖ Uncategorized

អារម្មណ៍បែបនេះមកដល់ទៀតហើ្យ!

ខែ ធ្នូ 10, 2007 · 30 វិចារ

            ប៉ុន្មាន​ថ្ងៃ​នេះ ខ្ញុំ​មាន​អារម្មណ៍​ថា​ខ្លួន​ឯង​ឆាប់​ខឹង ឆាប់​ឆេវឆាវ​ ដល់​ហើ្យ​នៀក​ សូម្បី​តែ​នោះ វា​ជា​បញ្ហា​កំប៉ិក​កំប៉ុក​ក៏​ដោយ !ខំ​ព្យាយាម​ទប់​អារម្មណ៍​ណាស់​ដែរ តែ​គ្មាន​ប្រយោជន៍​ទេ វា​បាន​ឈ្នះ​ខ្ញុំ​ហើ្យ ! ខ្ញុំ​បរាជ័យ​ដោយ​អាម៉ាស់​មុខ​បំផុត !!!                                                               
               
  ឆ្ងល់​ដែរ​ ហេតុ​អី​បាន​ជា​បណ្ដោយ​ឲ្យ​រឿង​តូចតាច​បែប​នោះ​មក​គ្រប់​គ្រង​អារម្មណ៍​ខ្លួន​ឯង​បាន ? មក​ពី​ខ្ញុំ ឬ​មួយ អ្នក​នៅ​ជិត​ខ្ញុំ?
               
មិត្តភាព​ជា​ចំណែក​មួយ​នៃ​ជីវិត​ខ្ញុំ ដែល​មិន​អាច​ខ្វះ​បាន តែ​ទោះ​ជា​វា​សំខាន់​យ៉ាង​នេះ​ក៏​ដោយ​ ក៏​កំហុស​ជា​ច្រើន​បាន​កើត​ឡើង​ដោយ​សារ​តែ​ភាព​ឆេវឆាវ របស់​ខ្ញុំ​នេះ                
              
 វិប្បដិសារី​ ចំពោះ​មិត្ត​សម្លាញ់​របស់​ខ្ញុំ​ម្នាក់​ កាល​ពី​រៀ​ន​ថ្នាក់​ទី​៧ ។ ទំនាស់​បន្តិច​បន្តួច ក្នុង​ការ​លេង​ល្បែង​តម្រៀប​គ្រាប់​ដូមីណូ  នៅ​ថ្ងៃ​នោះ​ ខ្ញុំ​មិន​នឹក​ស្មាន​ថា​ វា​ជា​ថ្ងៃ​ចុង​ក្រោយ​របស់​គេ​ដែល​ត្រូវ​រៀន​នៅ​សាលា​នេះ​ទេ ប្រសិន​បើ​ខ្ញុំ​ដឹង ខ្ញុំ​នឹង​មិន​ប្រកែក​ តវ៉ា​ ជាមួយ​គេ​ក្នុង​ការ​ល្បែង​នេះ​ឡើយ ថ្វី​ត្បិត​ខ្ញុំ​មិន​អាច​ឃាត់​គេ​ឲ្យ​នៅ​បន្ត​ទៀត​បាន​ តែ​យ៉ាង​ហោច​ណាស់​ ខ្ញុំ​ចង់​ឲ្យ​ថ្ងៃ​ចុង​ក្រោយ​របស់​គេ គឺ​ជា​អនុស្សាវរីយ៍​ដ៏​ល្អ​មួយ​រវាង​ខ្ញុំ​និង​គេ ។​ ឥលូវ​នេះ​ គេ​ទៅ​ឆ្ងាយ​ហើ្យ ហើ្យ​ក៏​ប្រហែល​ជា​គ្មាន​ថ្ងៃ​ជួប​គ្នា​ទៀត​ទេ​ដឹង ???              
             
 ទោះ​បី​ជា​ខ្ញុំ​ជា​មនុស្ស​ឆាប់​ខឹង​ ឆាប់​ជា​បែប​នេះ​ក្ដី តែ​ខ្ញុំ​ខ្លាច​ ថ្ងៃ​ណា​មួយ​ មិត្ត​នឹង​មិន​អភ័យ​ទោ​ស​ឲ្យ​ខ្ញុំ​ ! អ្វី​ដែល​ខ្ញុំ​ខ្លាច​បំផុត គឺ​គ្រប់​គ្នា​មក​ដក​យក​ការ​ស្រលាញ់​និង​ការ​រាប់​អាន​ពី​ខ្ញុំ​យក​ទៅ​វិញ​នៅ​ថ្ងៃ​ណា​មួយ​ !!! មាន​មនុស្ស​ម្នាក់​បាន​យក​ការ​ស្រលាញ់​របស់​គេ​ទៅ​វិញ​ហើ្យ ខ្ញុំ​មិន​ចង់​ជួប​ប្រទះ​នឹង​បញ្ហា​នោះ​ទៀត​ទេ​ !               
              
អាច​សន្យា​បាន​ទេ​ថា​ ទោះ​ជា​មាន​បញ្ហា​អ្វី​កើត​ឡើង​ក៏​ដោយ ការ​រាប់​អាន​របស់​អ្នក​និង​ខ្ញុំ​គឺ​និរន្តន៏ ?

ចំណាត់ក្រុម ៖ Uncategorized

Can you do it ?

ខែ ធ្នូ 6, 2007 · 13 វិចារ

                តើ​អ្នក​ទាំង​អស់​គ្នា អាច​ធ្វើ​បាន​ទេ ? ប្រសិន​បើ​គេ​បង្គាប់​ឲ្យ​​អ្នក​ដើរ​មួយ​ជំហាន​ទៅ​មុខ ហើ្យ​មួយ​ជំហាន​បន្ទាប់​គឺ​ថយ​ក្រោយ តែ​ត្រូវ​ឲ្យ​ទៅ​ដល់​គោល​ដៅ​ដូចគ្នា

បញ្ជាក់​៖

  1. មួយ​ជំហាន​ៗ​គឺ​ស្មើៗ​គ្នា ,

  2. ជំហាន​ទី​មួយ​ទៅ​មុខ ជំហាន​ទី​ពីរ​ថយ​ក្រោយ ជំហាន​ទី​បី​ទៅ​មុខ ជំហាន​ទី​បួន​ថយ​ក្រោយ . . .
  3. ​​ហើ្យ​គោល​ដៅ​គឺ​ពី A ​ទៅ B

ចំណាត់ក្រុម ៖ Uncategorized

ម្ទេសប្លោកចម្លែក

ខែ ធ្នូ 2, 2007 · 29 វិចារ

ម្ទេសប្លោកចម្លែក

គ្រាន់​តែ​បាន​ឃើញ​រូប​នេះ​ភ្លាម ខ្ញុំ​ខំ​ងើប​តាំង​ពី​ព្រលឹម​ទៅ​ផ្សារ​ ក្រែង​បាន​ឃើញ​វា​នឹង​អាល​ទិញ​ តែ​សួរ​អ្នក​លក់​គាត់​គ្រវី​ក្បាល​ហើ្យ​ឆ្លើយ​ថា​អត់​មាន​គ្រប់​គ្នា. . . អី​ក៏​ពិបាក​រក​ទិញ​ម៉្លេះ ? ប្រហែល​ជា​រក​ទិញ​ម្ទេស​ប្លោក​ទាំង​បី​នេះ​ពិបាក​ជាង​រាវរក​ម្ជុល​ក្នុង​សមុទ្រ​ទេ​ដឹង ? បើ​មាន​បង​ៗ​ណា​រក​ទិញ​វា​បាន​ ខ្ញុំ​សូម​ផ្ញើរ​ទិញ​បាន​ពីរ​បី​គីឡូ​ផង​ . . . រឿង​តំលៃ​មិន​ជា​បញ្ហា​ទេ អស់​ប៉ុន្មាន​អស់​ទៅ​ឲ្យ​តែ​អស់​ថោក !!! :P

ចំណាត់ក្រុម ៖ Uncategorized